See, do wide see! (Vertaling: Gjalt Scheepvaart)

See, do wide see! See, see do wide see, wat leist dêr drôgjend hinne, wa seit, wat ûnk en wee yn dy besletten binne! Myn feint sa prûs, hy gyng fan hûs, hy soe syn lok wol fine. Foel 't skieden hurd, ik hie syn wurd: Us soe de troubân bine! See, see do wide see, wat leist dêr drôgjend hinne, wa seit, wat ûnk en wee yn dy besletten binne! See, see do stoere see, wêr mei myn feint dochs bliuwe? O, lit oan de âlde ree syn boat doch binnendriuwe! Mar hoe, dyn byld wurd swart en wyld. Do bromst fan leed en lijen. Ik fiel, ik sjoch 't gjin wille en nocht, is mear foar my te krijen. See, see, do stoere see, do ropst it my temjitte. Faam, faam dêr oan de ree, do moatst dyn feint ferjitte. See, see, sa wif en rou, berchsto him yn dyn skerte, ik hâld him, ivich trou, besletten djip yn 't herte. Dyn weachgebrûs, dyn stoarmgerûs heech oer syn holle rôlet. Allyk de smert djip út myn hert yn wylde weagen wâlet. See, see, sa wif en rou, berchsto him yn dyn skerte, ik hâld him, ivich trou, besletten djip yn 't herte.

Zee, jij wijde zee! Zee, zee, jij wijde zee, wat lig je er dromend bij, wie zegt, wat ongeluk en pijn in jou besloten zijn! Mijn vriend zo stoer, hij ging van huis, hij zou het geluk wel vinden. Viel het scheiden hard, ik had zijn woord: Ons zou de trouwband binden! Zee, zee, jij wijde zee, wat lig je er dromend bij, wie zegt, wat ongeluk en pijn in jou besloten zijn! Zee, zee, jij grootse zee, waar mag mijn vriend toch blijven? O, laat aan de oude ree zijn boot toch binnen drijven! Maar hoe, jouw beeld wordt zwart en wild. Je gromt van leed en lijden. Ik voel en ik zie ‘t, geen plezier en zin is meer voor mij te krijgen. Zee, zee, jij grootse zee, jij roept het mij tegemoet. Meid, meid, daar aan de zee, jij moet je vriend vergeten Zee, zee, zo rank en rauw, berg jij hem in je schoot, Ik houd hem eeuwig trouw, besloten in mijn hart. Jij golvend schuim, jouw stormgeruis hoog over zijn hoofd rolt. Als ook de smart diep uit mijn hart in wilde golven beschermd. Zee, zee, zo rank en ruw, berg jij hem in jouw schoot, Ik blijf hem eeuwig trouw, besloten diep in ’t hart.