It lot van Tea (Vertaling: Gjalt Scheepvaart)

It lot fan Tea `k Wol it lot fan Tea besjonge. Stoerder fisker wie der net. Hy ferlear, in foege jonge, oan `e Sudersee syn hert. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Troch de wyld oerstjoere baren, brûsde de aak fan sterke Tea. En yn stoarmen en gefaren wûn hy wiif en bern it brea. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Mar de nije tiden sprutsen, 't oardiel oer de Sudersee. Al syn macht en rom wie brutsen, en de ôfslútdyk kaam ree. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Ja, de see koe `t inkeld witte, en de moanne, rûch en rea. Dêr sylde ien de nacht temjitte, 't wie de aak fan sterke Tea. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Yn dy neinacht ha de stoarmen, bold'rjend op `e skoarstien stien. Wee, dy 't doe oer 't wetter doarmen, binn' mei man en mûs fergien. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Amper njoggen dagen letter, spielde der in manljuslyk. Roeike fan it widzjend wetter, tsjin `t basalt fan de ôfslútdyk. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sjong no, see, in liet fan smerte, om de stoere fisker Tea Oan `e see joech hy syn herte, yn de see fûn hy syn dea. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid. Sudersee, dyn skomjend wiid, 't is in sang út âlde tiid.

Het lot van Tea Ik wil het lot van Tea bezingen. Stoerder visser was er niet. Hij verloor als flinke jongen, aan de Zuiderzee zijn hart. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Daar over de wilde nerveuze golven, joeg de aak van sterke Tea. En in stormen en gevaren verdiende hij voor vrouw en kind het brood. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Maar de nieuwe tijden spraken, het oordeel over de Zuiderzee. Al zijn macht en ruimte was gebroken, en de Afsluitdijk kwam gereed. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Ja, de zee zou het alleen maar weten, en de maan was ruig en rood. Daar zeilde in de nacht tegemoet, het was de aak van sterke Tea. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. In de nanacht hebben de stormen, bulderend op de schoorsteen gestaan. Pas op, zij die over het water dwalen, zijn met man en muis vergaan. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Amper negen dagen later, spoelde er een mannenlijk, Roeiend in het wiegend water, tegen het basalt van de Afsluitdijk. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zing,nu zee, een lied van smarten, aan de dappere visser Tea Aan de zee gaf hij zijn hart, in de zee vond hij zijn dood. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd. Zuiderzee, jouw schuimende ruimte, ’t is het lied van de oude tijd.

De naam Tea is een afleiding van Teake