|
|
|
Duizend mijlen hier vandaan. Heeft aan de zee een oude
stad, hij is vergaan. Alle mensen, alle dieren, zijn gestorven door de kracht
van een orkaan. Alleen de wind en de zon Waren getuigen hoe 't begon. Het water raasde met grote
kracht De dag werd donker, het leek
wel nacht Refrein: Alleen de vogels leven, zij
waren op de vlucht. Toen de grond ging beven,
waren ze in de lucht. Alleen de vissen leven, zij waren in de zee 't water heeft zijn vrienden, en
daar gebeurt niks mee. Maar een kind is blijven
leven, In die nacht van woeste golven
en geweld. 't Is nu een man met droeve ogen als hij het angstige verhaal
aan mij vertelt. Toch is de zee nog z'n vriend Omdat hij zo zijn brood
verdient. Op het water met zijn kleine
vangst. Vergeet hij even zijn grote
angst. Refrein: Alleen de vogels leven, zij
waren op de vlucht Toen de grond ging beven,
waren ze in de lucht Alleen de vissen leven, zij
waren in de zee. 't Water heeft zijn vrienden, en daar gebeurt niets mee. |